walking to the future
You can put some SEO text in here; it doesn't show up on your template, but the search bot's will see it!
Menu
Categories
Passed articles
This template is licensed under a Creative Commen License
Zabawa
Bawię się w trzynastolatka. Po cichutku otwieram drzwi na taras. Na nogach stare Adidasy, kupione w przypływie dziwnego poczucia, że mogę chodzić w butach bez metalowego podkucia; lepiej w nich, bo są ciche. W sam raz nadają się do wymknięcia się chyłkiem z domu, tak aby nikt nie słyszał. Jest ciemno, więc nikt nie widzi. Żaden z moich kumpli, przed którymi trzeba odgrywać, jaki to ze mnie wielki rebel. One są ciche, nie uderzają boleśnie o bruk. A więc wymykam się tym hyłkiem, zapalam papierosa i zaciągam się łapczywie. Moja matka kończyła matematykę na uniwersytecie, więc pięknie jej wyszła ta arytmetyka: "Paczka to piątka, miesiąc ma dni trzydzieści, co daje sto pięćdziesiąt złotych na miesiąc. Właśnie tyle odejmiemy ci z budżetu w ramach walki z plugawym nałogiem". I udało im się; przymus ekonomiczny stosowany, on narzuca konieczność zabawy w trzynastolatka. Znów się zaciągam, dobrze smakuje, bo pół dnia się ładnie powstrzymywałem. "Mamo, tato. Ja już nie palę". Bawię się w trzynastolatka, dlatego kupuję piwo w butelkach, bo takie można po cichu otworzyć. W pokoju po ciemku wypijam kolejne. Tajemnica zachowana, ja bawię się dalej. Ile musieliby mi odjąć z budżetu, aby walczyć z moim alkoholizmem? Chyba na tyle dużo, abym mógł już dać sobie spokój z dalszym studiowaniem. Bawię się w trzynastolatka, jeszcze tydzień, potem będę mógł już bez żadnych ograniczeń. "Mamo, tato. Ja nie piję alkoholu". Trzeci papieros bezsenności, jak to ładnie ujął Cortezar. Ale to było na początku "Gry w klasy", dalej nie doczytałem, bo mi się nie chciało. Za bardzo byłem zajęty zabawą w trzynastolatka.27.06.2008. 20:42
This article hasn't been commented yet.
Write a comment